ऐक ऐक रे पोरा.

चापेकरांच्या हौतात्म्यानं विनायकाच्या बालमनावर फार खोल ठसा उमटला आणि आपल्या अष्टभुजेसमोर आता तर प्रतिज्ञाबद्ध झाला होता तो.

शस्त्रसिद्ध आणि शास्त्रशुद्ध क्रांतीची चाहूल अण्णांच्या विनायकाच्या वडिलांच्या कानावर गेली. ते गहिवरले, त्यांच्या डोळ्यात आसवं आली. ते अश्रू आईचे आणि वडिलांचेही होते. कळकळून ते म्हणाले -

"ऐक चिमुकल्या तात्या माझे, ऐक ऐक रे पोरा"

ऐक चिमुकल्या तात्या माझे,

ऐक ऐक रे पोरा ।॥धु।।

लहान तू तव शरिरहि कोमल

वत्सा रे सुकुमारा!१

अनुसरशी तो मार्ग भयंकर

लपली विघ्ने किति दारुणतर

सहन सर्व हे करशिल कैसे?

बदल बदल तव मोहरा!२

तुझ्याच एका खांबावरती

नगरि द्वारका उभी असे ती

तुजवरती सकलांच्या

आशा तू सर्वांचा प्यारा!३

नाद भयंकर जरि न सोडिशी

सकलांवर संकटे आणिशी

अधिक काय बोलू रे बाळा –

नयनांपुढे तमिस्त्रा!४

रचयिता : श्रीराम बाळकृष्ण आठवले

काव्यमय सावरकर दर्शन